top of page
  • Yazarın fotoğrafıH.D İNAN

YILDIZLARDAN ATLAMACA

Efendim geçenlerde oturmuş evrenle ilgili güzel bir belgesel izliyorum (kıytırık dizilerden daha heyecanlı ve eğlenceliler) tabi belgeseli izlerken de şimşekler çakıyor beynimde neler düşünüyorum neler, beynime hücum eden düşünceleri sizlerle şöyle bir paylaşayım istedim. (bir zahmet okuyun :) )

Şöyle, yetersizliğimize olan bir sitemle başlamak istiyorum.( buna çemkirme de diyebiliriz) Çok sinir oluyorum dünyaya sıkışıp kalmaktan. Yıldızlar diyorum, örneğin ne güzel olurdu onlara ulaşabilmek tabiri caizse üstlerinde cirit atmak, evrenin içinde oradan oraya koşturabilmek masanın üzerine çıkıp atlamaca oynayan çocuklar gibi hunharca kendini boşluğa bırakmak fena mı olurdu, ya güneşe ne demeli daha çıplak gözle bakamıyoruz bile, gözüne ışık tutulan tavşanlar gibi kaçıyoruz güneşten. Bir düşünün sevgili bireyler güneşe nazır yıldızların üzerinde evlerimiz olsa ne olurdu ha ne

olurdu. (benimki de laf şimdi, sanki dünyayı turladın da sığamadın yıldızlara göz diktin) Ya ne bileyim annem nereden geliyorsun diye bana sorduğunda bizim yıldızdan geliyorum demek istiyorum ya da hadi bu sene Mars’a tatile gidelim demek, amcanlarla konuştum az önce bu sene Ay çok soğukmuş bütün sebze meyvelere soğuk vurmuş çoluk çocukta hep üşüttü hasta yatıyorlar desinler istiyorum. Tanrıya şükürler olsun ki Marslı komşularımız iyiler bir sıkıntımız yok ama bir komşumuz var nasıl sevimsiz şeyler

öyle, geçen bizim ufaklığı lazer silahıyla korkutmuşlar, fena kavga edeceğiz onlarla, çıkartacaklar en sonunda belimizdeki döner bıçağını diyen ahbaplarımız olsun artık. ( işin esprisiydi bu, şiddete her zaman karşıyımdır)

En çokta bu uzay çağına şahitlik edecek nesle gıcık oluyorum, insanlar baya bakkala gider gibi gezegenlere gidecekler bilim iyi işliyor. Yahu! hep sıkıştık kaldık buralara, çok yetersiz varlıklarız ne ışık olabilecek kadar hızlıyız ne bir dinozor kadar güçlüyüz ne de çelikten güçlü bir bedene sahibiz, biz bu kadar hiçken sidik yarıştırmayı iyi biliriz. Ama insan düşünmüyor da değil insanlar böyle sınırsız güce sahip olursa taş üstünde taş bırakmaz be, bu yetersizliklere rağmen ne haltlar yiyoruz. Yahu burası dünya

burası da bizde bu kadarız işte. Yok ya yok, yıldızlara ulaşamamamız onların varlığı için çok önemli ne yapalım varsın yıldızdan yıldıza atlamaca oynamayalım, onlar yerinde dursun da biz razıyız iki aşağı üç yukarı gidip gelmeye.

Comments


bottom of page